Dec 8th, 2014

De Interne puls


Zoals verschenen op Choirtunes.nl in oktober 2014

In Nederland spreken wij regelmatig over koren die ‘lichte muziek’ zingen. Eigenlijk vind ik deze term niet helemaal toereikend en daarnaast vind ik hem soms ook verwarrend. Er is immers ook lichte klassieke muziek. En wat impliceert het bijvoeglijke ‘licht’ dan? Muziek met weinig diepgang? Dat lijkt me niet. Een andere, wellicht meer passende term voor ons genre is wat mij betreft ‘ritmische vocale muziek’.

Bijna alle muziek die wij maken heeft, in tegenstelling tot in de klassieke koormuziek, een duidelijke puls. Denk maar eens aan jouw favoriete pop-, jazz- of wereldmuziek. Omdat de puls ons genre typeert, is het belangrijk dat een koor of vocal group tijd besteed aan het ontwikkelen van de interne puls. Als je een melodie moet zingen die ritmisch ingewikkeld is, is het belangrijk dat je daaronder nog steeds de puls kunt voelen en zelfs kunt horen.

Dit kun je op verschillende manieren trainen. Zo kun je bijvoorbeeld een fysieke beweging aan de puls linken. Terwijl je in een arrangement verschillende ritmische partijen hoort, kun je dan nog steeds alle zangers in dezelfde puls zien bewegen. Dit versterkt naast de muzikale uitkomst ook de saamhorigheid in de groep. Je kunt ook spelletjes doen met de interne puls. Laat één zanger bijvoorbeeld geleidelijk versnellen en vertragen doordat iedereen tijdens het zingen zijn/haar bewegingen volgt. Je zult zien dat ze ook beter naar elkaar gaan luisteren. Bekijk ook eens hoe groot of klein de bewegingen zijn van je zanggenootjes en probeer elkaar eens te spiegelen in intensiteit. Wat voor jou de max is, kan namelijk voor die ene alt van jouw koor heel anders zijn. Zelf werk ik graag met het benoemen van intensiteit op een schaal van een tot vijf. Op die manier kun je zelf bepalen waar jouw grens ligt.

Mijn conclusie: zorg dat je als zanger altijd de puls voelt, groot of klein. 



Comments powered by Disqus (loading...)